لشكركشيهاى ملل بيگانه و شورش ساكنان خود در امان نبود . ناپلئون بناپارت به هنگام حملهء به مصر و فتح آن ، تصميم گرفت فلسطين را هم متصرف شود ( 1799 . م ) او در سر راه خود ، شهرهاى العريش [ 84 ] غزه و رمله را تصرف كرد ، اما در كنار شهر « يافا » با مقاومت شديد مردم شهر ، به رهبرى مردى به نام « احمد جزار » كه از سوى عثمانيها در سال 1780 به حكومت دمشق رسيده بود ، مواجه گشت . لكن مردم با محاصرهء طولانى شهر ، مجبور به تسليم شدند و با گرفتن امان‌نامه‌اى از ناپلئون ، مقاومت را شكستند ، ولى ناپلئون بر خلاف امان - نامهء خود ، تعداد چهار هزار نفر را به قتل رسانيد . او آنگاه به سوى شهر « عكا » رفت و آن را به مدت دو ماه در محاصره گرفت و چيزى نمانده بود كه شهر مفتوح گردد اما بر اثر بيمارى طاعون كه در لشكر ناپلئون پديد آمد و نيز به واسطهء دفاع مردم شهر ، بناچار محاصره را ناتمام گذاشت و به مصر بازگشت . در دوران عثمانى ، مخصوصا در اواخر عمر حكومت اين خاندان ، شورشها و درگيريهاى فراوان در فلسطين رخ داد حكام و دست‌نشاندگان عثمانى نسبت به مردم ، بدرفتارى مىكردند و همين امر باعث بروز اغتشاشات و تظاهراتى مىگرديد . در سال 1908 از سوى حكومت عثمانى ، فرمان آزادى جمعيتها و اعلان حكومت مشروطه در فلسطين صادر گرديد . با اعلام حكومت مشروطه و فرمان آزادى ، جمعيتها و سازمانها و مؤسساتى در اين منطقه فعاليت خود را آغاز كردند . در اين ميان احزاب متعدد ، چه سرى و چه آشكار پاى گرفتند و نداى آزادى را سر دادند .